با پای خواب در آن کافهٔ شلوغ، لختی قدم به ساحت رؤیا گذاشتمدل را در آن هوای پر از هرم التهاب، با های و هوی دلهره تنها گذاشتم تنهاتر از تمام جهان بود لحظهام وقتی که خواب چشم مرا تا سراب بردصبح آمد و